| Potyfikat Jana Pawła II przeszedł do historii.
Był to pontyfikat niezwykle wytężonej działalności, w której kluczową rolę
odgrywało niestrudzone pielgrzymowanie. Ojciec Święty odbył 104 podróże
apostolskie na wszystkie zamieszkane kontynenty, co przyczyniło się do
powstania nowych form obecności i oddziaływania chrześcijaństwa i Kościoła
we współczesnym świecie.
Drugi wymiar stanowi nauczanie, przede wszystkim doktrynalne i moralne,
lecz Jan Paweł II wypowiadał się także w ważnych i pilnych sprawach ludzkości.
Rozwijał dialog z innymi kulturami i religiami, podejmował również liczne
wysiłki na rzecz budowania oraz promowania sprawiedliwości i pokoju, a
także zapoczątkował Światowe Dni Młodzieży.
Wymownym znakiem tego pontyfikatu stało się też cierpienie. Papieskie
posługiwanie przypadło na przełom wieków i tysiącleci, a jego składnikiem
były przygotowania i uroczyste obchody Wielkiego Jubileuszu Roku 2000.
W tym czasie doszło do wielu głębokich przemian politycznych i społecznych.
Pontyfikat Papieża-Polaka nie był sprawą przypadku. Stanowił dojrzały
owoc długiej, bo ponad tysiącletniej historii polski, w której szczególne
znaczenie przypadło okresowi po II wojnie światowej. Przez ten trudny czas
przeprowadził Polaków kard. Stefan Wyszyński, w latach 1948-1981 metropolita
warszawski i gnieźnieński, Prymas Tysiąclecia.
Wzruszający wyraz uznania i hołdu dla niego stanowiły słowa Jana Pawła
II zawarte w liście do Polaków (23 X 1978 r.) tydzień po pamiętnym konklawe:
"Czcigodny i Umiłowany Księże Prymasie! Pozwól, że powiem po prostu, co
myślę. Nie byłoby na Stolicy Piotrowej tego Papieża-Polaka, który dziś
pełen bojaźni Bożej, ale i pełen ufności rozpoczyna nowy pontyfikat, gdyby
nie było Twojej wiary, nie cofającej się przed więzieniem i cierpieniem,
Twojej heroicznej nadziei, Twego zawierzenia bez reszty Matce Kościoła,
gdyby nie było Jasnej Góry i tego całego okresu dziejów Kościoła w Ojczyźnie
naszej, które związane są z Twoim biskupim i prymasowskim posługiwaniem".
Ks. prof. Waldemar Chrostowski
|
| Jan Paweł II, Karol Wojtyła (1920-2005 r.), papież
od 1978 r. Urodził się w Wadowicach. Studiował na uniwersytetach w Krakowie
(polonistykę od 1938 r.) i Rzymie (1946-48 r. w Papieskim Uniwersytecie
Św. Tomasza z Akwinu), uzyskując doktorat z teologii. Święcenia kapłańskie
otrzymał w 1946 r, odbywszy w latach 1941-45 r. studia w tajnym seminarium
w Krakowie; jednocześnie pracował jako robotnik w kamieniołomie. Od 1948
r. był wikarym w Niegowici i w parafii Św. Floriana w Krakowie (do 1951).
Na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego obronił pracę
habilitacyjną. Wykładał w seminariach duchownych (katowickim, częstochowskim
i śląskim), a także od 1954 r. na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Sakrę
uzyskał w 1958 r. jako biskup pomocniczy archidiecezji krakowskiej, w 1964
r. został arcybiskupem, metropolitą Krakowa, a w 1967 r. kardynałem. Brał
udział w soborze watykańskim II (1962-1965).
16 X 1978 r. został wybrany pierwszym od ponad 400 lat papieżem nie-Włochem.
Przedsięwziął bardzo aktywne działania duszpasterskie, m.in. wizyty w wielu
krajach świata (odwiedził przeszło 200 państw), zyskując ogromną sympatię
i popularność. W dniach 20-27 marca 2000 r. odbyła się historyczna pielgrzymka
do Ziemi Świętej, w trakcie której papież odwiedził Jordanię, Autonomię
Palestyńską oraz Izrael. Szerokie echa w świecie wzbudziło m.in. odwiedzenie
przez Ojca Świętego Instytutu Pamięci Yad Vashem oraz Ściany Płaczu w Jerozolimie.
W 1979 r. przybył do Polski, co miało duże znaczenie dla rozwoju sytuacji
politycznej w kraju, do którego przyjeżdżał jeszcze w latach 1983, 1987,
1991 (dwukrotnie), 1997, 1999 i 2002. W 1981 r. został ciężko ranny w zamachu
dokonanym przez tureckiego terrorystę.
Do głównych przesłań pontyfikatu Jana Pawła II należą: "nowa ewangelizacja"
zarówno społeczeństw krajów zachodnich, jak i postkomunistycznych, respektowanie
praw człowieka, prawa do pracy i zachowania godności ludzkiej, przeciwstawianie
się bezwzględnej pogoni za zyskiem, sprzeciw wobec totalitaryzmu, szczególnie
komunistycznego (przed jego upadkiem), ekumenizm, walka o zachowanie pokoju.
Obrona tradycyjnych wartości i nakazów moralnych Kościoła katolickiego
(np. w kwestii ograniczonego uczestnictwa kobiet w Kościele, celibatu,
antykoncepcji i aborcji) wywołała pod adresem Jana Pawła II zarzuty konserwatyzmu,
mimo programowego otwarcia na problemy świata współczesnego.
W trakcie jego pontyfikatu zreformowano prawo kanoniczne (1984), opublikowano
nowy Katechizm Kościoła katolickiego (1992, wydanie polskie 1995), dokonano
reorganizacji Kurii Rzymskiej, licznych kanonizacji i beatyfikacji.
Do dorobku filozoficznego Jana Pawła II (głównie w dziedzinie myśli
o osobie ludzkiej, etyki, antropologii) należą m.in.:
Miłość i odpowiedzialność (1960), Osoba i czyn (1969), Zagadnienia
podmiotu moralności (1991).
Główne wątki swojej filozofii rozwijał po 1978 r. w papieskich encyklikach
m.in.: Redemptor hominis (1979), Dives in misericordia (1980), Laborem
exercens (1981) Centesimus annus (1991).
Twórczość literacka Jana Pawła II (głównie pod pseudonimem Andrzej Jawień)
składa się z wierszy, poematów medytacyjnych i dramatów: Przed sklepem
jubilera (wystawione 1981), Brat naszego Boga (wystawiony 1980). Wybór
utworów Poezje i dramaty (1980).
Ojciec Święty, Papież Jan Paweł II odszedł do Pana w sobotę dnia 2 kwietnia
2005 r. o godzinie 21.37 w wigilię Niedzieli Bożego Miłosierdzia.
Na placu św. Piotra w dniu 8 kwietnia 2005 r. odbyły się uroczystości
pogrzebowe, którym przewodniczył kard. Józef Ratzinger.
WIEM
|